ଡା. ଚନ୍ଦ୍ରମୌଳି ମିତ୍ର କନସଲଟାଣ୍ଟ୍, ନ୍ୟୁରୋସର୍ଜନ କଳିଙ୍ଗ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ଭୁବନେଶ୍ୱର ନରହରିବାବୁ ସ୍କୁଟରଟି ରଖିଲେ ପାନ ଦୋକାନ ଆଗରେ । ଦୋକାନ ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଧୋତି ପଞ୍ଜାବୀପିନ୍ଧା ଦରଚନ୍ଦା ପେଟୁଆ ଲୋକଟି ପାନ ଚୋବାଉ ଚୋବାଉ ହସ ହସ ମୁହଁରେ ହଠାତ୍ କହି ଉଠିଲେ, “ଆଜ୍ଞା ନମସ୍କାର, ବହୁ ଦିନ ପରେ ଦେଖା, ଭଲ ଅଛନ୍ତି?” ନରହରିବାବୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେନି ଲୋକଟିକୁ, ତଥାପି ଓଠ ଚଉଡ଼ା କରି ସ୍ମିତହାସ୍ୟର ଭଙ୍ଗୀ ଖେଳାଇ କହିଲେ, “ହଁ ସବୁ
ଡ. ସନ୍ଦୀପ ମହାପାତ୍ର ଭୁବନେଶ୍ୱର ଦଲକାଏ ମିଠା ବାସ୍ନା ପରି ହଷ୍ଟେଲ୍ ରୁମ୍ ଭିତରକୁ ପଶି ଆସିଲା ଶ୍ରୀ । ଗବେଷିକା ଶ୍ରମୟୀ ମିଶ୍ର । ହାତରେ ରଙ୍ଗର ଥାଳି । ପଛେ ପଛେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଆଉ କେତେ ଜଣ ପୁଅ ଝିଅ । ଖିଲି ଖିଲି ହସରେ ଫାଟି ପଡ଼ୁଥିଲା ହଷ୍ଟେଲ୍ ପରିବେଶ । ମୁଁ କିଛି ବୁଝିବା ଆଗରୁ ମୋ ମୁହଁରେ ରଂଗର ହାତ ବୋଳି ସାରିଥିଲା ଶ୍ରୀ । ଉତ୍ତେଜନାରେ ଥରୁଥିଲି ମୁଁ
ପବିତ୍ର ମୋହନ ଦାଶ ଇଂରାଜୀ ବିଭାଗ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ମୃତି ଡିଗ୍ରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ବାଲିପୁଟ, ପୁରୀ - ୭୫୨୦୪୫ ବୃକ୍ଷର ମୂଳେ ଯେହ୍ନେ ଆସି ପଥୁକୀ ବିଶ୍ରାମନ୍ତି ବସି ପୁଣି ଚଳନ୍ତି ଶ୍ରମ ସାରି, ସେ ବୃକ୍ଷ ନୁହଁଇ କାହାରି । (ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ, ଭାଗବତ ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧ, ପଂଚମ ଅଧ୍ୟାୟ) ପଥିକେ! ମୁଁ ବି ତମରି ପରି ଜଣେ ବିଶ୍ରାମ ବାହାନାରେ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ଲଗାଇଛି ଗହଳ ଚହଳ ମତେ କ୍ଷମା କର, ଅନୁଭବି ନାହିଁ
କେଦାର ମିଶ୍ର ବିନୋଦିନୀ ନିବାସ ,୨୬୫/୧୭୩୬ ଏ , ଶାସ୍ତ୍ରୀ ନଗର, ୟୁନିଟ୍-୪ ଭୁବନେଶ୍ୱର-୧ ଯାହା କହି ହେଲାନି, ତାକୁ ମେଘ କରି ଉଡେଇ ଦେଲି ଆକାଶରେ । ମେଘରେ ଦେଖ, ଲାଖିଛି ଟୋପାଏ ବୋଲି ମୋର ରକତ ମେଘରେ ହିରା ପରି ଉଜ୍ଜଳ ଟୋପେ ଲୁହ ଖୁଦ କଣା, ଦରଲେଖା ଚିଠି ଓ ଅଧ ପାଶୋରା ଦୁଃଖ ମେଘରେ ଭାସି ଯାଉଚି ଧଳା କାଗଜ ଡଂଗା ର ବିତି ଯାଇଥିବା ଜୋଛନା ଧଉଳା ରାତି
ପବିତ୍ର କୁମାର ଗୌଡ଼ ପ୍ଲଟ ନଂ - ବି-୧୮୯, ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ବିହାର ଲେନ୍-୭, ବରମୁଣ୍ଡା ଭୁବନେଶ୍ୱର-୭୫୧୦୦୩ ଗେଟ୍ ପାଖରେ ପହଂଚି କଲିଂବେଲ୍ ଟିପିଲେ ସନ୍ଦୀପବାବୁ । ପତ୍ନୀ ଅନୀତା କବାଟ ଖୋଲିଲେ । ବ୍ୟାଗ୍ ଥୋଉ ଥୋଉ ପଚାରିଲେ ସନ୍ଦୀପ - ‘ପୁପୁ ନାହିଁ କି?’ ‘ଆର ଘରେ ଶୋଇଚି’ କହିଦେଇ ରୋଷେଇଘରକୁ ଗଲେ ଅନୀତା । କଥାଟା ଅସହଜ ଲାଗିଲା ସନ୍ଦୀପଙ୍କୁ । ଶୋଇଚି? ଛ’ଟା ବାଜିବାକୁ ଦଶ ମିନିଟ୍ ଅଛି । ଇଏ ତ
